Laat je regelmatig inspireren en volg deze blog en andere inspirerende teksten op Facebook.

13 mei 2019

** SPIEGELTJE AAN DE WAND **

Je bent zo oud als je je voelt!
Het wordt zo vaak gezegd.

Bij mij wisselt deze gevoelsleeftijd nogal eens.
Soms voel ik me zo fit als een hoentje.
Ik kan me makkelijk meten met de jongere meiden.
In mijn eigen hoofd zit ik strak in mijn vel en zie ik er fris en fruitig uit.

Er zijn echter ook momenten dat ik mezelf met moeite uit de bank hijs.
Gekweld door allerlei pijntjes.
Voorzien van smeerseltjes en lapmiddeltjes.
En de spiegel laat me meedogenloos de harde waarheid zien: je bent echt niet meer zo jong als je ooit was!

En hoewel ouder worden ook gepaard gaat met persoonlijke ontwikkeling en levenswijsheid (dat wil ik in elk geval wel graag geloven), is het accepteren van de fysieke veroudering niet altijd makkelijk.
Wie vindt het nu leuk om te zien hoe alles steeds meer gaat hangen, rimpelen en haperen.

Ook in dit proces vinden mindfulness en compassie een plek.
De realiteit onder ogen zien van het verouderen.
Met compassie en zonder oordeel mezelf bezien in de spiegel.
Alle rimpeltjes, pijntjes en ouderdomskwaaltjes omarmen als deel van mezelf.

Het ene moment lukt dat wat beter dan het andere.
En toch blijft het een lekker gevoel als ik met het sporten zo’n jonge meid in een mooie strakke broek moeiteloos voorbij kan rennen!

 

07 mei 2019

** NU EVEN NIET ! **

Ga er eens lekker tussenuit.
Kom los van het werk en de dagelijkse beslommeringen.
Even niks, even afstand.

Deze tip heb je misschien best wel eens gehad.
Maar hoe doe je dat eigenlijk?

Je kan van omgeving veranderen, maar je neemt dat drukke hoofd van je gewoon mee.
Misschien blijft dat ene project op je werk je bezighouden.
Wellicht heb je zorg om iemand uit je omgeving, wat je niet loslaat.
Of blijf je tobben over de vraag of je wel of niet van baan zult wisselen.

Het is niet mogelijk om deze denkmachine uit te zetten.
Helaas hebben we geen knop of standby stand.
Wat je wel kunt doen is de prikkels, die deze machine aandrijven, verminderen.

Afgelopen week had ik het privilege om een paar daagjes weg te gaan met het gezin.
Koffers gepakt en op weg naar een hele andere omgeving, met hele andere activiteiten om te doen.
Maar zoals gezegd is dat niet genoeg om even echt afstand te hebben.

Wat mij helpt in deze dagen is om het contact met mijn dagelijkse wereld te minimaliseren.
Het geluid van mijn telefoon gaat uit.
Zo wordt ik niet gestoord door allerlei lief bedoelde berichtjes van het thuisfront.
Ik kies er ook heel bewust voor om geen email op mijn telefoon te ontvangen.
Zo wordt ik ook niet geconfronteerd met vragen of actiepunten die op me wachten.
Ik kijk geen tv, lees geen krant, hoor geen journaal.
Ik sluit me heel eventjes af voor de wereld om me heen.

Mis ik hierdoor iets? Welnee!
De wereld draait gewoon door, ook zonder dat ik daar weet van heb.
En mensen kunnen best een paar daagjes wachten op mijn reactie.

Af en toe kies ik zelf een moment om te checken of ik niet gebeld ben door iemand die me echt dringend nodig heeft. Gelukkig is dat meestal niet het geval.
Op deze manier kan ik mijn aandacht volledig richten op de zon, mijn gezin en alle leuke dingen om me heen.
Helemaal in het hier-en-nu dus.

Na een paar dagen kom ik dan weer heerlijk opgeladen thuis.
Met nieuwe energie om de dagelijkse bezigheden en zorgen weer op te pakken.

Het lijkt wat paradoxaal.
Maar door af en toe even wat afstand te nemen, kun je veel meer betrokken blijven!

 

23 april 2019

** EEN TALENT VAN NIKS **

“Today I don’t feel like doing anything” – Bruno Mars
Zo’n dag klinkt enorm uitnodigend, als muziek ik mijn oren.
Maar als ik eerlijk ben, ben ik helemaal niet goed in niks doen.
Er is altijd van alles wat ik nog wil, kan en moet doen.
Altijd is er wel een wasje om te draaien, de hond die moet plassen, boodschapjes die gehaald moeten worden, rommel dat schreeuwt om nu eindelijk eens opgeruimd te worden, mail die nu toch echt verstuurd moet worden, enz.
Als geen ander weet ik hoe belangrijk het is om regelmatig eens even helemaal niks te doen.
Je zenuwstelsel tot rust te laten komen en je lichaam de kans te geven te herstellen en op te laden.
Dat kan op allerlei manieren: een wandeling in de natuur, met een boek in de zon of languit op de bank.
De kunst is dan natuurlijk wel om die kleine druktemaker in je hoofd te negeren.
Je weet wel, dat kleine stemmetje achterin je hoofd, dat je steeds maar vertelt wat je eigenlijk allemaal nog moet doen in plaats van daar maar lui te liggen zijn.
Bij mij is die kleine oproerkraaier in elk geval vaak nadrukkelijk aanwezig!
Afgelopen weekend had ik mezelf beloofd om nu eens echt even niks te doen.
En weet je wat? Dat is me gelukt!
Misschien geen hele dag, maar in elk geval een hele middag.
De tuinstoel lonkte uitnodigend naar me, daar in de zonovergoten tuin.
Met een boek in de hand en de voetjes omhoog heb ik helemaal niks gedaan.
En tot mijn eigen verrassing vond ik het nog heerlijk ook!
En mijn kleine druktemaker?
Die lag lekker naast me in de zon.
Af en toe sprong hij even op, maar al heel snel ging hij toch maar weer liggen.
Weer een nieuw talent bij mezelf ontdekt: niks doen!
Dat ga ik de komende tijd maar eens vaker trainen en verder ontwikkelen.

 

15 april 2019

** JEUK **

Accepteer de realiteit, mooi of niet mooi.
Stop met vechten tegen datgene wat er nu eenmaal is.
Ook al is het misschien vervelend of pijnlijk, je kunt de realiteit niet ontkennen.

Dat is een van de uitnodigingen in de mindfulness.
Makkelijker gezegd dan gedaan, maar je kunt jezelf daar heel goed in trainen.

In de meeste gevallen gaat dat me best goed af.
Ik kan intens genieten van de meest kleine momenten.
Ook de minder mooie dingen in het leven kan ik goed omarmen, hoewel dat soms niet makkelijk is.
Boosheid, frustratie, verdriet en blijdschap, het mag er allemaal zijn.

Zelfs fysiek ongemak of pijn kan ik goed tolereren en laten zijn,
hoewel dat ook een behoorlijke uitdaging kan zijn. 

Maar wat ik echt heel moeilijk vind, is jeuk!
Dat opdringerige kriebelige gevoel, waar je helemaal niks aan kan doen.
Een insectenbeet, een wondje of kriebel op dat ene plekje op je rug waar je net niet bij kan.
Of wat dacht je van dat plekje, achter in je gehemelte, waar je net niet kan komen met je tong.
Om gek van te worden!

Je weet dat krabben niet helpt, dat maakt het alleen maar erger.
Het blijft zich opdringen, wat je ook doet.
Afleiding helpt niet, het zeurt net zo lang tot het weer vooraan in je aandacht zit.
Omarmen is haast niet te doen.
Het danst in je aandachtsveld en treitert je tot op je bot.

En als je uiteindelijk toch toegeeft om even flink te krabben,
lacht het je uit in je gezicht en gaat het net zo hard door, of soms nog erger.
Het geeft me echt een gevoel van machteloosheid.
Dat mag er dan overigens wel weer zijn, de machteloosheid.
Maar de jeuk – aaaarggghh!

De lente kondigt zich aan en de muggen liggen alweer op de loer.
Klaar om aan te vallen en me te confronteren met datgene wat ik zo moeilijk vindt om te accepteren:
-JEUK-

Nieuwe kansen om te blijven ontwikkelen, zullen we maar zeggen….

 

 

01  april 2019

** EN TOEN WAS HET STIL… **

Valt het jou ook wel eens op?
Overal is geluid. Het is nooit echt helemaal stil.

Geluiden van buiten: pratende mensen, spelende kinderen, verkeer, vogeltjes, de wind,…
Geluiden van binnen: het water door de verwarmingsbuizen, het zoemen van de koelkast, het tikken van de klok,…
En ook geluiden van jezelf: rommelende darmen, het zachtjes ademhalen, en de continue stroom van gedachten die door je hoofd gaan.

Het is nooit stil.
En al deze geluiden prikkelen je op een of andere manier.
Het zet je aan om iets te doen, het herinnert je aan iets, het doet je denken aan een gebeurtenis uit het verleden, of aan plannen in de toekomst.
Soms worden emoties in je los gemaakt: prettig of minder prettig, subtiel of juist heel intens.

En zo ben je altijd bezig met alle geluiden, bewust of onbewust.
Je interpreteert, oordeelt, fantaseert, herinnert of analyseert.
Het is nooit stil.

Natuurlijk kun je de geluiden van het leven niet buiten sluiten.
Geluid is leven!
Wat wel kan is de rust vinden in de geluiden.
Even tot stil stand komen in de golven van geluiden en acties.

De natuur is een krachtig medium om deze rust te vinden.
Wanneer je de natuur opzoekt en zelf stil bent, gebeurt er iets bijzonders.
Niet meteen, maar na een tijdje in stilte te zijn, komt dat altijd drukke hoofd langzaam tot rust.

Je zult dingen opmerken waar je je normaal gesproken niet van bewust bent.
Het kan goed zijn dat je plotseling antwoorden vindt op vragen waar je al langere tijd mee worstelt.
Hoe dan ook kom je in contact met jezelf en zul je een verdieping ervaren, waarvan je misschien niet eens wist dat je dit in je had.

En als extraatje zul je deze ervaring meenemen naar huis en nog uren, soms dagen, met je meenemen.
Een mooi kadootje voor jezelf, zomaar midden in de natuur.

Wat je daarvoor moet doen?
Zoek de natuur op en gun jezelf de stilte.
Ga met ons me op de stiltewandeling, op zondag 14 april.

Meer informatie en aanmelden via Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.

 

25 maart 2019

** TEGENWIND **

Toen ik vanochtend met mijn zoontje naar school fietste, waaide het behoorlijk.
We moesten flink doortrappen, terwijl grote donkere wolken dreigend onze kant op dreven.

De weg naar huis ging het een stuk vlotter.
Met de wind in de rug en een blauwe lucht in het verschiet, was ik zo weer thuis.

Waar we op de heenweg al mopperend onze weg naar school toe ploeterden, vloog ik op de terugweg met een glimlach naar huis.
Meewind is toch fijner dan tegenwind, daar zal iedereen het mee eens zijn.

En toch vraag ik me af waar je nu eigenlijk meer van leert.
Op welke reis – heen of terug – leer je het beste fietsen? Leer je door te zetten? Ontwikkel je nieuwe krachten?
Op de heenweg met de wind tegen!

En zo is het ook in het leven.
Uiteraard is het heerlijk als alles meezit en je met de wind in de rug door het leven vliegt.
Maar uiteindelijk leer je meer over het leven als je af en toe wat tegenwind ervaart.

Je leert problemen oplossen, je leert doorzetten, je boort krachten en kwaliteiten aan en ontwikkelt nieuwe vaardigheden.
Ook leer je je vrienden kennen en waarderen, mensen waar je op kan leunen, die oprecht met je begaan zijn.
Of het kan je de mogelijkheid bieden om nieuwe, waardevolle relaties aan te gaan. 
Tegenwind biedt uitdagingen, geeft je kansen, nieuwe mogelijkheden en groei.

Ook mindfulness leert je om er op deze manier naar te kijken.
Geniet van de mooie momenten, wees dankbaar voor de wind in de rug.
En leer van de moeilijke momenten. Groei en wees dankbaar voor de nieuwe mogelijkheden die zich op je pad ontvouwen.

 

18 maart 2019 

** SORRY… **

Ik moet jullie iets bekennen en een aantal mensen mijn excuses aanbieden.

Hoewel ik het ontzettend vervelend vind, gebeurt het me regelmatig:
Iemand stelt zich voor, we geven elkaar een hand en kijken elkaar aan terwijl hij zijn naam zegt.
Nog voor ik me heb omgedraaid, weet ik al niet meer hoe hij heet!
Vreselijk vind ik dat!!

Ook word ik met regelmaat aangesproken op het feit dat ik geen gedag zeg.
Ik kan iemand tegenkomen op straat, hem of haar recht aankijken en oprecht niet zien.
Tja, dan maak je niet echt een vriendelijke indruk.
Sorry…..

Overkomt dit jou ook wel eens? 
Hoe komt dat nou eigenlijk? 
Ik luister oprecht wel als iemand zich voorstelt, en als ik een bekende zie, ben ik de eerste die zwaait.
Blijkbaar dringt het op dat moment gewoon niet helemaal door.

Dat heeft te maken met de focus van je aandacht.
Op zo’n moment ligt je focus ergens anders. 
Misschien is je aandacht gericht op iets anders in de omgeving.
Of misschien gaat er meer aandacht uit naar jezelf:
Gedachten die je bezig houden, de indruk die je mogelijk zelf op iemand maakt.

Heel menselijk, maar wel jammer dat je op die manier veel kan missen.
Je kan jezelf wel trainen in het uitbreiden van je aandacht.
Kijk eens goed om je heen, of kijk omhoog.
Wat merk je dan op, wat zie je allemaal?

Door dit regelmatig te doen, zul je zien dat je aandacht breder wordt en je meer opmerkt.
Desondanks kun je op het moment-supreme gefocust zijn op iets anders en dus toch wel eens wat missen.

Mijn oprechte excuses lieve mensen.
Het is echt niet kwaad bedoeld, gewoon een menselijk trekje.

 

 

 

 

 

 

Contact

   0625088671   

 info@intenspsychologie.nl 

Created by IssueOnline

Copyright © 2019